катэгорыя: Традыцыйна, Група, Лесбіянкі, Выпадак, Зьменіцца

Сёння мы вырашылі арганізаваць вечарыну і запрасілі на яе маю сяброўку, ужо даўно хацелася пратэставаць гульню «KissParty», якую знайшлі яшчэ ўлетку, але выпадак ніяк не выпадаў. А сёння як раз усё былі вольныя і дома ніхто нікога не чакаў. Ну як звычайна, накрылі стол, закупілі Шампанскае, сідр, торцік і іншую глупства, уключылі кліпы і музыку, дакладней групу Hollywood, якую запампавалі на днях, спачатку проста пасядзелі, потым вырашылі ў што-небудзь пагуляць, каб паслабіць абстаноўку, узялі калоду карт паклалі на бутэльку з-пад Шампанскага і сталі на яе дзьмуць, які прайграў, гэта той, хто садзьме ўсю калоду, выконвае загадзя пастаўленае заданне. Карацей, гулялі мы так нядоўга, бо хутка гэтае трызненне ўсіх змарыў, ды і ў галаву ніякія шляхавыя жадання не прыходзілі. Тады, як бы выпадкова, мы вырашылі пагуляць у KissParty, на самай справе без якой-небудзь канкрэтнай мэты, бо гульня да гэтага ні разу не была выпрабаваная і таму наступстваў ніхто не планаваў. Запусцілі з п... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, У попку, Інцэст, Здрада, Страта некранутасці, Падлеткі, Зьменіцца, Класіка

РАМАНТЫКА юрлівасць. Ананімныя ўспаміны. Класіка віктарыянскай эпохі. Пераклад Ю. Аксютина. Т. 1 - гл. 3. Мая сястра Мэры. Няма патрэбы казаць, што, знясілены шматлікімі сутычкамі, якія мне давялося вытрымаць на любоўным полі бітвы, я ўпадаю ў глыбокі-глыбокі сон, пакуль не прачынаюся ад грубай ўзварушэння. Я адкрываю вочы і са здзіўленнем бачу сваю сястру Мэры. Абхапіўшы свае рукі вакол маёй шыі і цалуючы мяне, яна кажа: - Ну і лянівы ж вы хлопчык! Ведайце ж, што ўсё ўжо ўнізе і снедаюць, а вы ўсё яшчэ спіце. Што гэта знайшло на вас? - О! - Адказваю я, - мяне так напалохаў жудасны сон, што пасля гэтага так доўга ляжаў з адкрытымі вачыма, што, калі зноў заснуў, то праспаў. - Што ж, хутчэй уставайце! І цалкам сцягнуў з мяне адзежу, яна агаляе цалкам мае палавыя органы з цалкам падняліся, як звычайна ў юнака пры абуджэнні, пеўнем. - О! Чарлі, - кажа Мэры, з здзіўленнем скіраваўшы вочы на ​​яго таўшчыню і даўжыню. - Як вырасла ваша заготулина! І дакранаецца да яе. - ... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Выпадак, Рамантыка, Фантазіі, Гумарыстычныя, Класіка, Астатняе

... Пуста пуста пуста.... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Інцэст, Здрада, Падлеткі, Назіральнікі, Зьменіцца, Класіка

РАМАНТЫКА юрлівасць. Ананімныя ўспаміны. Класіка віктарыянскай эпохі. Пераклад Ю. Аксютина. Т. 1 - гл.4. - Жонкі Бенсон і я. Тры тыдні адсутнасці містэра Бенсон сканчаюцца, нажаль, занадта хутка; фактычна, час ляцела настолькі хутка, што гэта ці ледзь не паказаліся трыма днямі, калі атрымаў ліст, паведамляе аб яго вяртанні на наступным дзень. Маё сэрца было гатова выбухнуць, але мне атрымоўваецца ні адзіным гукам або жэстам не выдаць свае пачуцці, калі місіс Бенсон паведаміла гэтую навіны за сняданкам, праўда, ад яе ўвагі не схавалася, што я збялеў, але больш ніхто нічога не заўважыў. Мы прымудраемся сустрэцца накоротке ў сярэдзіне дня, і яна пяшчотна, са слязамі на вачах абдымае мяне. Выглядае яна настолькі кахаючай, што мае запал узбуджаюцца, таксама дарэчы як і яе. Так што, грэбуючы асцярогай, моцна рызыкуючы, мы тут жа прымаемся займацца найцудоўнейшай і непрыстойныя еблей; а ўначы гэтая чароўная жанчына дазваляе мне поўную свабоду рабіць усё, што мне прыйдзе ў галав... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Падлеткі, Рамантыка, Зьменіцца, Класіка

Гісторыя гэтая, вельмі, рэальная і адбылася з двума сямнаццацігадовы хлопцамі, а дакладней з адным. У той дзень ішоў мокры снег, быў люты, але лёд ужо раставаў. Настрою не было амаль ні ў каго. Пасля каледжа яны пляліся дадому, абмяркоўваючы аднакурсніцы, не, гаворка ішла не пра сэкс, а пра вызначанае адносінах. Сэксу яны натуральна хацелі, але ці дадуць дзяўчыны чатырнаццаці гадоў?! Чатырнаццаць гадоў, як раз той век, калі ўся зеляніна будуе з сябе недатыку і грэблівае. Прайшоўшы ўжо прыкладна палову шляху, яны пачулі: «дзеткі, міленькія, дапамажыце!» - Яго выдавала бабулька гадоў 70, няроўна дыхае. У руках у яе былі пакеты з мясцовага магазіна да верху набітыя рознымі прадуктамі. Яна спынілася ледзь падалі іх. Переглянувшись, злёгку зморшчыўшыся ад стомленасці, неахвота і ляноты, хлопцы падышлі да бабульцы. Хутчэй з-за абавязку, чым з-за спачування. - Дзеткі дапамажыце старой! - На выдыху вымавіла клопат, - Дапамажыце пакеты данесці, накупляла за ўсё, такія цяжкія, па... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Рамантыка, Фантазіі, Паэзія, Эратычная казка, Класіка, Астатняе

... Пуста пуста пуста.... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Рамантыка, Фэтыш, Фантазіі, Дзівацтвы, Эратычная казка, Класіка

З тых часоў, як я прывёў Аэа ў Маскву, маё жыццё змянілася так, што я часам не верыў ні вачам сваім, ні вушам, ні цела, - і толькі необяснимое пачуццё рэальнасці, якое дазваляе нам адрозніць няспанне ад сну, казала мне, што ўсё гэта - наяве. Зразумела, я не сказаў нікому, што Аэа - инопланетянка. Нікому, акрамя мамы. Для мамы мая асабістая жыццё была занадта хворы тэмай, каб я мог схаваць ад яе праўду. Перад першым візітам да мамы я падрабязна пагаварыў з Аэа, распавёўшы ёй пра зямных звычаях, аб сям'і, аб ролі маці і многае іншае. Усё гэта было актуальна не толькі з-за будучага знаёмства, але і таму, што Аэа сказала мне: - Я адчуваю - ва мне нешта змянілася. З'явілася новая кропка, новая энергія. Ўва мне расце новы чалавечак. У нас з Аэа будзе дзіця, і Аэа стане першай гэтага маці сваёй планеты за шмат стагоддзяў! Пры адной гэтай думкі мне хацелася сціснуць, сціснуць яе да сінякоў ... Сустрэча з мамай прайшла непрадказальна, як я і думаў, - але ў выніку ўсё скон... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Выпадак, Рамантыка, Класіка

Гэта здарылася ў жніўні мінулага года. Я ў сілу сваіх здольнасцяў падзарабляў масажыстам ў салоне. У адзін цудоўны сонечны дзень да мяне на масаж зайшла одна сімпатычная дзяўчына. Блакітныя вочы, прыгожы твар, цёмныя валасы проста ідэал маіх летуценняў ... Натуральна я ёй вырашыў паказаць усё на што здольны. Водар алею напоўніў пакой. Умелыя рукі рухаліся па яе спіне ... - Дзяўчына, а як вас завуць - не вытрымаў я доўгага маўчання - А навошта вам, уласна? Я з вамі знаёміцца ​​не збіраюся - Эх, шкада, а я ж так хацеў ведаць імя той, якой зраблю эксклюзіўны масаж на даму - А я вам што-то казала пра эксклюзіўны масаж? - Не, але я думаю, вы будзеце не супраць. - Які вы самаўпэўнены. - Ігар. - Дыяна. - Вельмі прыемна. Ну дык што? Я магу разлічваць на магчымасць падарыць такой прыгожай дзяўчыне крыху задавальнення? - Так, вядома. Прыходзьце ўвечары да мяне. Атрымаўшы адрас і, нядоўга думаючы, адразу ж пасля змены я накіраваўся да яе. У кватэры быў досыць цікавы інтэр&#... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, У попку, Бісексуалаў, Група, Інцэст, Падлеткі, Зьменіцца, Класіка

РАМАНТЫКА юрлівасць. Ананімныя ўспаміны. Класіка віктарыянскай эпохі. Пераклад Ю. Аксютина. Т. 2 - гл. 1 - містэр Джэймс Мак-Кала. Дома мала што змянілася нават на наступны дзень пасля вяселля. Мэры скардзіцца на сур'ёзную галаўны боль, якая, фактычна, з'яўляецца перасцерагальным прыкметай яе месячных. Яны і даюць аб сабе ведаць вельмі моцна ўвечары. Я дамовіўся са сваімі сёстрамі, што прокрадусь да іх у пакой, калі ўсе будуць спаць, бо цяпер, калі мы пазбавіліся сваёй гувернанткі, яны прадастаўлены самі сабе. Я іду, вядома, але знаходжу толькі Илайзу здольнай падзяліць са мною пачуццёвыя задавальнення. Я прымушаю яе пайсці са мной у ложак міс Ивлин, і ебя яе, увесь час думаю пра яе; ўспамінаю аб поўнай ўстаўцы свайго дрекола ў заднепраходную адтуліну ў апошнюю ноч перад вяселлем і задаюся пытаннем, выявіць ці муж страту ёю некранутасці. Праўда, мне здаецца, што натуральная жаночая хітрасць лёгка падмане яго, таксама як перад ім былі ашуканы мільёны іншых. Параў... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Традыцыйна, Страта некранутасці, Рамантыка, Фантазіі, Дзівацтвы, Паэзія, Эратычная казка, Класіка, Астатняе

24 ЛІСТАПАДА Здаецца, усё. Ці амаль усё. Дом, або бунгала, ці як яго там, гатовы. Чорт, поўная адзінота, добраахвотная турма ... як я шчаслівы! Як жа я гэтага чакаю: калі змыецца ўся гэтая будаўнічая брыгада, і востраў - Мой Востраў - застанецца ў маім распараджэнні. Навошта яго зваць як-то інакш? - Мой Востраў. Хай будзе так. Усе адзіночкі, отселенцы, адшчапенцы і іншая і іншая, вядуць дзённік. Я, Элістэр Дуглас, нічым не горш. Вось я і прадставіўся сваім будучым чытачам (а то як жа? Калі-небудзь сярод маіх гнілых костак знойдуць стос паперак ...) *** 26 ЛІСТАПАДА З'ехалі. Я адзін. Цішыня. Цішыня!!! Прыбой. Зоркі. Пальмы. Чысты-чысты пясок, як само дзяцінства. І цішыня. Госпадзе, як я чакаў гэтага. *** 27 ЛІСТАПАДА Першая ноч, першае раніца. Пяць раніцы - сонца вынырнуў з акіяна і яшчэ, здаецца, не прачнулася. А мне - упершыню за шмат гадоў мне, здаецца, не хочацца спаць. Што рабіць, калі не спаць? Дурны пытанне, дурная звычка цывілізацыі, - жыць, вядома. Прос... Чытаць цалкам →