катэгорыя: Гомасэксуалы

Вось ён, блакітны анёл 22 гадоў ад роду, раскідаў свае залацістыя кучары па маёй падушцы і ляжыць нібы дзіця ў салодкім сне, бесклапотна і даверліва расчыніўшыся ў цёплай пасцелі! Учора, пераадолеўшы нарэшце бар'еры умоўнасцяў ён першы патэлефанаваў мне, павіншаваўшы з Днём Святога Валянціна і папярэдзіўшы, што хоча сустрэчы і што гэта павінна адбыцца менавіта гэтым вечарам. Прызнаюся, нямала прац і энергіі было выдаткавана мною, каб хоць як-то звярнуць на сябе яго ўвагу, яго добразычлівасць і нарэшце ўзаемнасць. Ўзаемнасць пачуццяў, якая перапоўніла яго учорашнім вечарам і няўмольна натхніла ў мае змаркочаныя абдымкі. Так, цяпер яму не трэба прыкідвацца, не трэба хавацца за сцяной нічога не ўважаецца смяшком і ўсмешак. Сёння ўначы ён як даверлівы кацяня лашчыў да мяне і купаўся ў маіх зваротных ласках! О, хараство яго ласкавае і гнуткага табара, обвившегося вакол мяне нібы малады ўцёкі ліяны на галінцы старога дрэва! Яго цудоўныя залацістыя валасы ўпалі мне на грудзі... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

Здарылася гэта са мною не так ужо і даўно. Уражанне было настолькі моцным, што запаў глыбока ў душу і заахвоціла мяне напісаць гэты мемуары ..... Гарачае лета выдалася ў той год і я, знемагаючы ад яркага і пякучага сонца імкнуўся як мага хутчэй знайсці прытулак дзе-небудзь у цені маскоўскіх вуліц, куды ў гэтак непадыходны час быў адпраўлены ў камандзіроўку. Нягледзячы на ​​тое што ў нас тэмпература летам бывае і вышэй, аднак духата чужога, і велізарнага ў параўнанні з Алма-Атой горада дзейнічала прыгнятальна на маё настрой. Абедзенны перапынак я звычайна бавіў у кафэ што знаходзілася ў склепе вялікага шматпавярховага будынка часоў "Сталінскай готыкі", дзе на першых паверхах размяшчаліся харчовыя крамы, па ўсім перыметры будынка і ў якіх па тагачасных мерках можна было купіць за ўсё, што душа пажадае. Знаходзіцца гэты будынак і па гэты дзень паблізу станцыі метро Краснопресненская - хіба што назва станцыі і вуліц цяпер змененыя. Дык вось, зайшоўшы як звычайна ў к... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

Я ўжо і не памятаю, хто ўпершыню празваў яго Нікам. Па пашпарце ён быў Мікалаем, але імя гэта гучала занадта афіцыйна, таму з першага курса ўсе яго звалі Нік. Чалавек ён быў дзіўны! Спартсмен, гонар институской каманды па лёгкай атлетыцы, прыгажун, мара многіх дзяўчынак з нашага курсу (і не толькі з нашага). Але да іх ён ставіўся вельмі паблажліва: увага на іх погляды звяртаў, але сур'ёзныя адносіны ні з кім не заводзіў. Кода сябры пыталіся: "Чаму?", Ён з усмешкай адказаў: "Раптам закаханы, тады будзе не да вучобы". У мяне з Нікам адносіны былі роўныя. Не скажу, што мы былі з ім блізкімі сябрамі, але вельмі шмат часу праводзілі разам: у аўдыторыях, на спаборніцтвах, у якіх і мне даводзілася перыядычна ўдзельнічаць (у школе лёгкай атлетыкай займаўся сур'ёзна, а ў інстытуце асаблівага жадання быць атлетам не было, аднак , калі прасілі выступіць за гонар ВНУ, ніколі не адмаўляўся). У адзін з травеньскіх дзён, як раз за некалькі дзён да чарговых спа... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

- "Вясна! - Вось і яшчэ адна вясна ў маім жыцці" - радасна ўсміхаючыся праменьчыку ранішняга сонца, якое пранікала скрозь фіранку акна, падумаў Аляксандр .- "Сёння асаблівы дзень, яркі і непаўторны - бо ў мяне сёння дзень нараджэння." C гэтай думкай ён падняўся і пачаў старанна мыцца і чысціць зубы - у яго сёння наогул незвычайны дзень - упершыню ў жыцці яго запрасілі ўдзельнічаць у пікніку з выездам за горад - але не гэта галоўнае - яго запрасілі праз інтэрнэт! Колькі часу прайшло з таго часу, як ён пазнаёміўся з хлопцамі, абменьваюцца думкамі на вядомай Gay Message Board-е? Так, мабыць і не так ужо шмат - быць можа за ўсё з полгода.Однако знаёмыя Нікі ўжо прымільгаліся і за кожным з іх адгадваўся свой, непаўторны свет, з радасцямі і журботамі, непрыемнасцямі і адкрыццямі, свет якія жывуць індывідуальнасцяў і прымаюць яго, Аляксандра такім, які ён адкрыўся ім у амаль штодзённых з'яўленнях на Дошцы. І вось - запрашэнне прыняць удзел у пікніку, прыс... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы, Падлеткі

Было мне гадоў 11/12. Прыехалі да нас сваякі. Сяргея, майго стрыечнага брата я амаль не памятаў, ён быў маім аднагодкам. Раніцай сваякі павінны былі ехаць на цягніку да мора, а начаваць засталіся ў нас. Сяргею мама паслала спаць са мной, больш было няма дзе. Калі прыйшоў час класціся спаць, і Сяргей стаў распранацца, мне стала ніякавата ад таго, што быў я ў белых кароткіх трусіках, і хоць многія хлапчукі, як я ведаў, насілі такія ж, паказвацца ў іх на рэчцы або пляжы, дзе-небудзь яшчэ вырашаліся нешматлікія, помладше, маглі засмяяцца. Я павольна сцягваў футболку, шкарпэткі. У гэты час Сяргей выйшаў у ванную. Я хутка сцягнуў шорты і шмыгнуў у пасцель. Сяргей вярнуўся, распрануўся, на ім былі такія ж белыя трусікі, але ён ніколькі не бянтэжыўся. У хаце ўсё заціхла. Сэрца маё чамусьці пачашчана білася. Завушніца таксама не спаў. Раптам я адчуў, што ў трусіках у мяне ўсё паднялося, гэта было настолко незвычайна. Нейкім чынам Сяргей рукой зачын гэта месца, ён адхапіў руку і ўва... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

І ўсё-ткі Саша пайшоў адзін. Як хлопцы ні клікалі яго з сабой, а ўсё роўна ён вырашыў правесці сваю першую звальняльную ў адзіноце. Усе дала яму маці-прырода: і высокі рост, і магутныя плечы, і сімпатычны твар ... Hе дала толькі моцнага характару. Ужо вельмі ён быў сарамлівы! З самага ранняга дзяцінства не любіў вялікіх кампаній, наогул аддаваў перавагу быць адзін. У яго родным пасёлку быў адзін-адзіны сябар, ды і той апошні час аддаліўся ад Сашкі - сумна з ім. На самай справе, як можа быць цікава з чалавекам, які ўвесь час маўчыць і толькі часам злёгку ўсміхнецца? Сашка разумеў гэта і вельмі хваляваўся. Як-ніяк, любому жывому істоце неабходна зносіны з сабе падобнымі. Асабліва цяжка яму стала пасля таго, як першы раз па-сапраўднаму спадабалася дзяўчынка. Вядома, нічога ў іх не атрымалася. Яна абазвала яго пянька. Hо Сашка не пакрыўдзіўся. Ён і сам лічыў сябе бесталковым пеньков, ні на што не прыдатным. Так дажыў ён да паўналецця, да сваіх вайсковых дзён. Яму пашанцавала. ... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

Я хлопец, які жыве ў правінцыйным горадзе, да таго ж я - бісексуал. Таму для забаў мне даводзіцца часта прыязджаць у Маскву. Там я звычайна праводжу час у гей-клубах і вось у адным з іх, маім самым любімым, я сутыкнуўся з класным дзецюком. Справа была так. Там я як звычайна што-то піў, куды-то глядзеў, пра што-то думаў і хадзіў з паверху на паверх у пошуках чаго-тое, што магло б мяне зацікавіць. І вось калі я зноў апынуўся ўнізе, пэўна ўжо ў гэтым п'яным трызненні мяне занесла ў змрочныя калідоры лабірынта сэкс-зоны. Што там я рабіў - не памятаю: магчыма глядзеў гей-відэа, а можа проста кагосьці шукаў. Але так атрымалася, што міма мяне прайшоў нейкі зусім нармальны хлопец, ён не быў падобны на гея і я вядома не мог застацца да яго абыякавым (геі мяне зразумеюць). Ён прайшоў па кольцы лабірынта адзін раз, затым яшчэ раз, а на трэці я узяўшы яго за руку, спыніў яго. - Ты хочаш пайсці са мной? - Спытаў ён. - Так. Тады ўжо гэта ён узяў мяне за руку і павёў па калідорах, ... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

Гэта рэальная гісторыя пра тое, што здарылася са мной і чалавекам, якога я назаўсёды запомніў як свайго лепшага сябра. Хоць мы з Дэйвам ніколі не мелі ніякіх сэксуальных кантактаў акрамя ўзаемнай мастурбацыі, менавіта з ім я зразумеў, што мяне цікавяць не толькі дзяўчыны і што гэта не так ужо дрэнна. Вядома, каб прымірыцца з гэтай думкай запатрабаваліся гады, але менавіта Дэйв дапамог мне зрабіць першы крок. Мне было амаль 16 гадоў, калі мы з сям'ёй пераехалі ў паўднёвую частку Індыяны, дзе мой бацька ў рэшце рэшт выйшаў на пенсію і пакінуў кар'еру, якая прымушала яго пераязджаць разам з сям'ёй з месца на месца, з штата ў штат і пару разоў нават за мяжу. Як следства ўсіх гэтых перасоўванняў, у мяне ніколі не было сур'ёзных адносін з кім бы то ні было, не было сяброў, і я быў даволі скаваным падлеткам. Плюс да ўсяго гэтага я быў яшчэ і худым малянём. У той час я лічыў сябе проста вырадкам, хоць цяпер гледзячы на ​​мае фатаграфіі тых гадоў, я прыходжу да высн... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

- Што гэта значыць, "тут няма ліфта"?! - Мае рукі раптам адчулі ўвесь цяжар манітора, які я нёс. - Гэта значыць, што на гэтым баку будынка ліфта няма, а з таго боку патрапіць на гэтую нельга. І табе прыйдзецца несці свае рэчы самому, як і ўсім астатнім .-- распарадчыцы ўзнагародзіла мяне грымасай, якая зрабіла яе твар яшчэ больш брыдкім, хоць, здавалася, далей ужо няма куды. Я адвярнуўся ад гэтай агіднай фізіяноміі і неахвотна пачаў разумецца па лесвіцы на пяты паверх, дзе знаходзілася мая пакой. Мае далоні пакрыліся потым ад старанні ўтрымаць у руках прадмет, дзеля якога я так напружана працаваў мінулым летам. Але, нягледзячы на ​​тое, што праца летам была цяжкай, я атрымліваў задавальненне. Мая праца ў спартзале Філа прапаноўвала некалькі стымулаў акрамя медыцынскага плану. Гарачыя хлопцы, якія прыходзілі ў спартзалу, не пакідалі мае вочы без справы. Погляд на патрэбнага хлопца патрэбным чынам у патрэбным месцы напаўняў дзень падзеямі. Хітрае падморгванне ў кал... Чытаць цалкам →

катэгорыя: Гомасэксуалы

- Дзяўчына, можна з вамі пазнаёміцца? Што загадаеш адказваць? Я быццам бы коратка пастрыжаны, цалкам адназначна апрануты, а ўсё роўна час ад часу чую гэтае пытанне. Ёсць класічная ідыёцкая формула ў адказ: "Я не дзяўчына". Менавіта яе я і збіраюся вымавіць, паварочваючыся ў бок, адкуль пачуўся гэты не зусім цвярозы голас. Павярнуўшыся, я бачу маладога шыракаплечага медзведзяня ў чорнай скураной куртцы, з бандыцкай стрыжкай і з такім бляскам у карых вачах, што словы захрасаюць у горле. Мы маўчым, потым адначасова ўсміхаемся. - Цябе як завуць? - Эд. Мы купляем па слоічку джын-тоніка. Першае, што я пазнаю - Эду цяпер больш за ўсё хочацца жанчыну, лепш не адну. Ён з правінцыі, жыве ў Маскве года паўтара, жанаты, мяркуючы па ўсім, на нейкі сцерва. Сёння захацелася адпачыць, патэлефанаваў дадому, сказаў, каб не чакалі - праца. - А дзе працуеш? Эд называе шырока вядомую дзяржаўную арганізацыю з ліку тых, што закліканыя змагацца з навакольным нас злом. Я разумела ків... Чытаць цалкам →